Οι νότιες και βόρειες δυναστείες

Προηγήθηκε η δυναστεία των Ανατολικών Τζιν (317-420) και ακολούθησε η Δυναστεία Σούι (58-618), οι νότιες και βόρειες δυναστείες διήρκεσαν από το 420 έως το 589 , που ήταν μια εποχή αναταραχής και πολέμου, αλλά ήταν επίσης μια περίοδος ευημερίας για την τέχνη, τον πολιτισμό, τη θρησκεία και την τεχνολογία στην ιστορία της Κίνας.

Οι Νότιες Δυναστείες (420-589) αναφέρονται στη Δυναστεία Λιου Σονγκ (420-479), στη Δυναστεία των Νοτίων Τσι (479-502), στη Δυναστεία Λιάνγκ (502-557) και στη Δυναστεία Τσεν (557-589). οι Βόρειες Δυναστείες (386-581) περιλαμβάνουν το North Wei (386-557), το East Wei (534-550), το West Wei (535-556), το North Qi (550-577) και το North Zhou (557). -581) δυναστείες.

Αν και υπήρχαν αδιάκοπες κοινωνικές αναταραχές, συχνές αλλαγές δυναστειών και απροσδόκητες φυσικές καταστροφές, οι Νότιες Δυναστείες (420-589) και οι Βόρειες Δυναστείες (386-581) παρέμειναν σε αδιέξοδο για περισσότερα από 100 χρόνια, και οι ιστορικοί ονόμασαν αυτή την περίοδο Νότιο και Βόρειες Δυναστείες (420-589).

Οι Νότιες Δυναστείες (420-589)

Η Κίνα χωρίστηκε στη Νότια και τη Βόρεια Κίνα το 304, οι οποίες αντιμετώπισαν η μία την άλλη. Τέσσερις δυναστείες ανέβηκαν στην ιστορική σκηνή διαδοχικά στη Βόρεια Κίνα — η δυναστεία Liu Song (420-479), η δυναστεία των νότιων Qi (479-502), η δυναστεία Liang (502-557) και η δυναστεία Chen (557-589) — που ήταν γνωστές ως Νότιες Δυναστείες (420-589) στην κινεζική ιστορία.

Και οι τέσσερις δυναστείες είχαν τις πρωτεύουσές τους στο Jiangkang (σήμερα Nanjing της επαρχίας Jiangsu), εκτός από το ότι ο αυτοκράτορας Yuan της δυναστείας Liang (502-557) είχε την πρωτεύουσά του στο Jiangliang (σήμερα Jiangling της επαρχίας Hubei) για τρία χρόνια.

Οι Νότιες Δυναστείες (420-589) ήταν μια μεταβαλλόμενη περίοδος για τους ευγενείς από την ευημερία στην παρακμή. Αν και οι ευγενείς εξακολουθούσαν να απολαμβάνουν μια πολύ υψηλή κοινωνική θέση στις Νότιες Δυναστείες (420-589), δεν μπορούσαν να ελέγξουν πλήρως την πολιτική κατάσταση λόγω της ολοένα και πιο ενισχυμένης αυτοκρατορικής εξουσίας.

Με τις περιοχές στα νότια του ποταμού Γιανγκτσέ να αναπτύσσονται περαιτέρω, όλο και περισσότεροι Χαν από την κατώτερη τάξη μπαίνουν στις γραφειοκρατικές τάξεις και έλαβαν την ευχαρίστηση των αυτοκρατόρων κατά τη διάρκεια των Νότιων Δυναστειών (420-589).

Liu Song

Ως η μακροβιότερη δυναστεία μεταξύ των Νότιων Δυναστειών (420-589), η Δυναστεία Λιου Σονγκ (420-479) ιδρύθηκε από τον Λιου Γιου, στρατηγό του Στρατού της Βόρειας Φρουράς της Ανατολικής Δυναστείας Τζιν (317-420), ο οποίος εισήλθε στην δύναμη μέσω της καταστολής της εξέγερσης του Χουάν Σουάν το 404. Δεν δίστασε καν να ηγηθεί δύο βόρειων αποστολών εναντίον της Βόρειας Κίνας μόνο και μόνο για να κερδίσει κύρος, κατά τη διάρκεια των οποίων κατέλαβε τα εδάφη Henan, Shandong και Guanzhong (η κάτω κοιλάδα του ποταμού Wei).

Δολοφονώντας τον αυτοκράτορα An (Sima Dezong) και καθαιρώντας τον αυτοκράτορα Gong (Sima Dewen) της Ανατολικής δυναστείας Jin (317-420), ο Liu Yu στέφθηκε αυτοκράτορας Wu της δυναστείας Liu Song (420-479) στις 10 Ιουλίου 420. τερματισμός της Ανατολικής δυναστείας Τζιν (317-420) και ίδρυση των Νότιων Δυναστειών (420-589). Το Tuoba Gui της δυναστείας των Βόρειων Γουέι (386-557) ενοποίησε τη Βόρεια Κίνα το 440, αφού είχε ξεκινήσει η αντιπαράθεση μεταξύ της Βόρειας Κίνας και της Νότιας Κίνας.

Ο αυτοκράτορας Γου ήταν πολύ λιτός μετά την άνοδό του στο θρόνο, αλλά δεν τον ενδιέφερε η βασιλική εκπαίδευση και εμπιστευόταν ανάξιους άνδρες, με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη καταστροφή στην αυλή του. Αφού συνειδητοποίησε ότι η αυτοκρατορική εξουσία απειλούνταν από τους ευγενείς, ο αυτοκράτορας Γου άρχισε να προωθεί ταπεινούς γαιοκτήμονες σε ανώτερες επίσημες θέσεις και έδωσε στρατιωτική εξουσία στους συγγενείς του. Λόγω των συγγενών του που συχνά συνωμοτούσαν να τον ανατρέψουν, ο αυτοκράτορας Γου ήταν τόσο τρομοκρατημένος που τους έβαζε συχνά να σκοτωθούν.

Ο αυτοκράτορας Wu παραιτήθηκε από το θρόνο υπέρ του γιου του, Liu Song (αργότερα αυτοκράτορας Shao), ο οποίος καθαιρέθηκε και αργότερα σκοτώθηκε από τους άνδρες του, Xu Xianzhi και Fu Liang, λόγω της ανήθικης συμπεριφοράς του. Οι αυλικοί έστησαν τον Liu Yilong (άλλο γιο του αυτοκράτορα Wu) ως αυτοκράτορα Wen της δυναστείας Liu Song (420-479).

Ο αυτοκράτορας Wen αργότερα σκότωσε τον Xu Xianzhi και τον Fu Liang με τη βοήθεια του στρατηγού Tan Daoji (στρατηγού του Στρατού της Βόρειας Φρουράς), και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η πολιτική κατάσταση ήταν μάλλον σταθερή λόγω της εκκαθάρισης της πολιτικής διαφθοράς και της υποστήριξής του στη λιτότητα. αυτή η περίοδος ήταν γνωστή ως Διοίκηση Yuanjia στην ιστορία της Κίνας.

Ο αυτοκράτορας Wen είχε ξεκινήσει πολλές βόρειες αποστολές εναντίον της δυναστείας των Βόρειων Γουέι (386-557) από το 430, καταλήγοντας σε αποτυχία κάθε φορά λόγω ανεπαρκών προετοιμασιών και ανεπαρκών εντολών, που είχαν αποδυναμώσει πολύ το βασίλειό του. Αντίθετα, η δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) σταυροφόρησε εναντίον της δυναστείας Λιου Σονγκ (420-479) και κατέκτησε την περιοχή του ποταμού Γιανγκτζέ το 445, μετά την οποία η δυναστεία Λιου Σονγκ (420-479) παρέμεινε σε εξασθενημένη κατάσταση.

Ο αυτοκράτορας Wen δολοφονήθηκε από τον διάδοχο, Liu Shao, το 453. Ο τρίτος γιος του αυτοκράτορα Wen, Liu Jun, σκότωσε τον Liu Shao, στέφοντας τον εαυτό του ως αυτοκράτορα Xiaowu της δυναστείας Liu Song (420-479), αλλά ήταν πολύ επιθετικός και σκληρός, ακόμη και βίασε την ανιψιά του, οδηγώντας στην εξέγερση των συγγενών του, και τους έσφαξε όλους στο Guangling (σήμερα Yangzhou της επαρχίας Jiangsu).

Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Xiaowu, ο Liu Ziye (αργότερα αυτοκράτορας Qianfei της δυναστείας Liu Song) ανέβηκε στον θρόνο, διατάζοντας τους συγγενείς του να σκοτωθούν, κάτι που τελικά οδήγησε στη δολοφονία του από τον Liu Yu. Αφού σφετερίστηκε το θρόνο, ο Liu Yu στέφθηκε ως αυτοκράτορας Ming της δυναστείας Liu Song (420-479) και σκότωσε όλους τους απογόνους του αυτοκράτορα Xiaowu.

Καθώς ο γιος του αυτοκράτορα Μινγκ, ο Liu Yu (αργότερα αυτοκράτορας Houfei της δυναστείας Liu Song) ανέβηκε στον θρόνο και η στρατιωτική δύναμη έπεσε στα χέρια του Xiao Daocheng. Καθαιρώντας τον αυτοκράτορα Χουφέι και εγκαθιστώντας τον Λιου Χουάι (τον τρίτο γιο του αυτοκράτορα Μινγκ) ως αυτοκράτορα-μαριονέτα, ο Xiao Daocheng ανέλαβε όλες τις εξουσίες στον εαυτό του.

black beetle with yellow head

Αφού συνέτριψε τους πολιτικούς του αντιπάλους, τον Yuan Can και τον Shen Youzhi, ο Xiao Daocheng καθαίρεσε τον Liu Huai και στέφθηκε αυτοκράτορας Gao της νότιας δυναστείας Qi (479-502), συμβολίζοντας τον θάνατο της δυναστείας Liu Song (420-479).

Νότια Qi

Η δυναστεία των νότιων Qi (479-502) ιδρύθηκε από τον Xiao Daocheng (αργότερα αυτοκράτορα Gao) το 479, ο οποίος ήταν από την οικογένεια Xiao του Lanling (σήμερα κομητεία Cangshan, Shandong) και ήταν περιφρονημένος από τους ευγενείς λόγω του προηγουμένως κατώτερου του κοινωνική θέση.

Όπως ο ιδρυτής της δυναστείας Liu Song (420-479), ο αυτοκράτορας Gao παρέμεινε πολύ λιτός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Πέθανε αφού κυβέρνησε για τέσσερα χρόνια και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του, ο Xiao Ze (αργότερα αυτοκράτορας Wu της δυναστείας των νότιων Qi). Ο Xiao Ze σύναψε μια συνθήκη ειρήνης με τη δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) και διατήρησε την ασφάλεια στην επικράτειά του, και αυτή η ειρηνική περίοδος ήταν γνωστή ως Διοίκηση Yongming στην ιστορία της Κίνας.

Τον αυτοκράτορα Wu διαδέχθηκε ο εγγονός του, Xiao Zhaoye, ο οποίος βοηθήθηκε από τον Xiao Luan στη διεύθυνση των κρατικών υποθέσεων. Ο Xiao Luan σφετερίστηκε τον θρόνο σκοτώνοντας τον Xiao Zhaoye και τον Xiao Zhaowen (αδελφό του Xiao Zhaoye), στέφοντας τον εαυτό του Αυτοκράτορα Ming της Νότιας Δυναστείας Qi (479-502), ο οποίος χρησιμοποίησε επίσης κυβερνητικούς γραμματείς για να παρακολουθεί τους συγγενείς του και είχε όλους τους απογόνους των αυτοκρατόρων Ο Γκάο και ο Γου σκότωσαν.

Ο Xiao Baojuan έγινε αυτοκράτορας μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Μινγκ και ήταν τόσο σκληρός και τυραννικός που σκότωσε ακόμη και τους βοηθούς υπουργούς του, πυροδοτώντας εξεγέρσεις σε όλο το βασίλειό του. Όπως λέει και η παροιμία, «όταν πυροβοληθούν όλα τα πουλιά, το τόξο θα παραμεριστεί. Όταν σκοτωθούν όλοι οι λαγοί, τα κυνηγόσκυλα θα μαγειρευτούν και θα φαγωθούν, ο Xiao Baojuan σκότωσε τον άξιο στρατηγό του, Xiao Yi, αφού κατέστειλε μια εξέγερση. Ο Xiao Yan, αδελφός του Xiao Yi, ξεσηκώθηκε σε εξέγερση εναντίον του Xiao Baojuan για να εκδικηθεί τον αδελφό του το 501.

Μετά την κατάκτηση του Jiankang από τον Xiao Yan (σήμερα Nanjing της επαρχίας Jiangsu), ο Xiao Baojuan δολοφονήθηκε από τον στρατηγό του, Wang Zhenguo. Ο Xiao Yan σφετερίστηκε τον θρόνο και στέφθηκε ως αυτοκράτορας Wu της δυναστείας Liang (502-557) το 502, τερματίζοντας έτσι τη δυναστεία των νότιων Qi (479-502).

Δυναστεία Λιανγκ

Η δυναστεία Liang (502-557) ιδρύθηκε από τον Xiao Yan (αυτοκράτορα Wu) το 502, και ήταν οικονομικός, επιμελής στις κυβερνητικές υποθέσεις και φρόντιζε για τους απλούς ανθρώπους, γεγονός που επέτρεψε τη στρατιωτική του δύναμη να ξεπεράσει αυτή της δυναστείας των Βόρειων Γουέι ( 386-557) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Σε αντίθεση με τους αυτοκράτορες της νότιας δυναστείας Qi (479-502), ο αυτοκράτορας Wu της δυναστείας Liang (502-557) ήταν πολύ επιεικής με τους συγγενείς του.

Ως πολύ μορφωμένος αυτοκράτορας, ο αυτοκράτορας Wu υποστήριζε τις πολιτιστικές ανταλλαγές μεταξύ μελετητών, οι οποίοι προώθησαν σε μεγάλο βαθμό την πολιτιστική ευημερία της δυναστείας Liang (502-557), αλλά άκουσε πρόθυμα τις κολακείες και τους επαίνους από δόλιους αξιωματούχους της αυλής κατά τα τελευταία του χρόνια. Προσπάθησε ακόμη και να γίνει μοναχός στο Ναό Tongtai τρεις φορές λόγω της εμμονής του με τον Βουδισμό, αλλά τον έπειθαν να επιστρέφει στο βασίλειό του κάθε φορά από ηγούμενους και δώρισε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στον ναό.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Wu, σχεδόν ο μισός πληθυσμός έγινε μοναχός λόγω του γεγονότος ότι οι Βουδιστές και οι Ταοϊστές απαλλάσσονταν από τους φόρους σύμφωνα με τους νόμους, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη ζημιά στη δυναστεία Liang (502-557).

Η δυναστεία Λιάνγκ (502-557) βρισκόταν σε πόλεμο με τη δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) κοντά στο νότιο τμήμα του ποταμού Χουάι και τον κέρδισε το 503, ενώ η πρώτη νίκησε επίσης τη δεύτερη στη μάχη του Σουγιάνγκ το 516. Αυτοκράτορας Ο Γου ήταν πρόθυμος να δεχτεί τους παραδομένους στρατηγούς από τη δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) για να θερίσει εκεί που δεν είχε σπείρει.

Καθώς η δυναστεία των Βορείων Γουέι (386-557) ενοικιάστηκε στη Δυναστεία των Δυτικών Γουέι (535-556) και στη Δυναστεία των Ανατολικών Γουέι (534-550), ο αυτοκράτορας Γου έδωσε καταφύγιο στον Χου Τζινγκ (τον επαναστατημένο στρατηγό των Ανατολικών Γουέι) και τον έστειλε στη σταυροφορία κατά της δυναστείας των Ανατολικών Γουέι (534-550).

Αφού ηττήθηκε ο στρατός του Λιάνγκ με επικεφαλής τον Χου Τζινγκ, ο αυτοκράτορας Γου έπρεπε να θυσιάσει τον Χου Τζινγκ ως προσφορά ειρήνης. Ακούγοντας τα νέα, ο Χου Τζινγκ ξεσηκώθηκε σε εξέγερση εναντίον του αυτοκράτορα Γου και κατέκτησε την Τζιανκάνγκ (σημερινή Ναντζίνγκ) και ο αυτοκράτορας Γου κατέφυγε στο Ταϊτσένγκ.

Ο Χου Τζινγκ διέταξε τη σφαγή των ευγενών αφού κατέλαβε τον Τζιανκάνγκ, προκαλώντας ένα συντριπτικό πλήγμα στη δυναστεία Λιάνγκ (502-557) και αποδείχθηκε ότι ο αυτοκράτορας Γου πέθανε από την πείνα. Ο Χου Τζινγκ έκανε τον Xiao Gang (τον μεγαλύτερο γιο του αυτοκράτορα Wu) αυτοκράτορα-μαριονέτα και πήρε τη θέση του αργότερα, και μάλιστα ίδρυσε το κράτος των Χαν. Αργότερα, ο Chen Baxian, ο κυβερνήτης της Guangzhou, συνεργάστηκε με τον Wang Sengbian, έναν στρατηγό υπό τη διοίκηση του Xiao Yi (κυβερνήτη του Jiangling), για να σταυροφορήσει εναντίον του Hou Jing και τον έβαλε να σκοτωθεί.

Ο Xiao Yi διαδέχθηκε τον θρόνο και στέφθηκε αυτοκράτορας Yuan της δυναστείας Liang (502-557). Ο Xiao Cha καθοδήγησε τον στρατό του East Wei για να επιτεθεί στο Jiangling και σκότωσε τον αυτοκράτορα Yuan το επόμενο έτος, και έγινε αυτοκράτορας μαριονέτα της δυναστείας των West Liang (502-557).

Αφού σκοτώθηκε ο αυτοκράτορας Yuan, ο Chen Baxian και ο Wang Sengbian έστησαν τον Xiao Fangzhi (γιο του αυτοκράτορα Yuan) ως αυτοκράτορα Jing. Ο στρατός Liang υποχώρησε με ήττα ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια των πολέμων με τη δυναστεία των Βόρειων Qi (550-577) και ο Wang Sengbian αναγκάστηκε να καθαιρέσει τον αυτοκράτορα Jing και να ορίσει τον Xiao Yuanming (υποστηριζόμενο από τη δυναστεία των North Qi) ως αυτοκράτορα. κάτω από μεγάλη πίεση από τη δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577).

what kind of fruit is a plum

Από μεγάλη δυσαρέσκεια με την απόφαση του Wang Sengbian, ο Chen Baxian οδήγησε τον στρατό του να επιτεθεί στον Wang Sengbian και τον σκότωσε, και καθαίρεσε τον Xiao Yuanming και επανίδρυσε τον Xiao Fangzhi ως Αυτοκράτορα Jing. Ο Τσεν Μπαξιαν σφετερίστηκε το θρόνο και ίδρυσε τη Δυναστεία Τσεν (557-589) το 557, διεκδικώντας τον τίτλο του αυτοκράτορα Γου της δυναστείας των Τσεν (557-589), τερματίζοντας έτσι τη δυναστεία των Λιανγκ (502-557).

Δυναστεία Τσεν

Η δυναστεία των Τσεν (557-589) ιδρύθηκε από τον Τσεν Μπαξιάν το 557, ο οποίος καταγόταν από το Γου (σημερινή Σαγκάη). Λόγω της μεγάλης αποδυνάμωσης των φυλών Wu και Qiao κατά τη διάρκεια της εξέγερσης Hou Jing, μια σειρά από ανεξάρτητα καθεστώτα εμφανίστηκαν στη Νότια Κίνα μετά τους πολέμους. Ο Chen Baxian (αυτοκράτορας Wu της δυναστείας Cheng) υιοθέτησε μια ειρηνευτική πολιτική σε αυτά τα καθεστώτα λόγω της περιορισμένης στρατιωτικής του ισχύος.

Ο Chen Qian, ανιψιός του αυτοκράτορα Wu, διαδέχθηκε τον θρόνο και έγινε αυτοκράτορας Wen μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Wu. Καθώς η δυναστεία Liang (502-557) έπεσε, ο Wang Lin ίδρυσε ένα βασίλειο στην Lianghu (σήμερα επαρχίες Hubei και Hunan) και, συμμάχησε με τη δυναστεία των Βορείων Qi (550-577) και τη Δυναστεία των Βόρειων Zhou (557-581) για να επιτεθεί. Jiankang, κατέληξε να ηττηθεί από τον στρατό Chen. Ο αυτοκράτορας Wen κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να ευημερήσει το βασίλειό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, βελτιώνοντας πολύ την οικονομική κατάσταση στη Νότια Κίνα.

Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Wen, ο διάδοχος του θρόνου Chen Bozong (αργότερα αυτοκράτορας Fei) ανέβηκε στο θρόνο και καθαιρέθηκε από τον θείο του, Chen Wangxu, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν αυτοκράτορας Xu της δυναστείας Chen (557-589). Η δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) σκόπευε να εισβάλει στη Δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577) και κάλεσε τη Δυναστεία Τσεν (557-589) να βοηθήσει στην επίθεση. Ο αυτοκράτορας Xuan αποδέχτηκε την προσφορά και έστειλε τον στρατηγό Wu Mingche να βοηθήσει την υπόθεση το 573, ανακτώντας τη χαμένη περιοχή στη νότια περιοχή του ποταμού Huai δύο χρόνια αργότερα.

Μετά την πτώση της δυναστείας των Βορείων Τσι (550-577), η δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) σταυροφορούσε εναντίον της δυναστείας Τσεν και την νίκησε το 577, αφήνοντάς την σε επισφαλή κατάσταση. Ξαφνικά, ο αυτοκράτορας Wu της δυναστείας των Βόρειων Zhou (557-581) πέθανε, γεγονός που σταμάτησε τη νότια προέλαση του στρατού της δυναστείας του Βόρειου Zhou (557-581). Ο θάνατος του αυτοκράτορα Wu οδήγησε επίσης σε εσωτερικές διαμάχες και ο Yang Jian άδραξε την ευκαιρία και κατέλαβε τον θρόνο, ιδρύοντας τη Δυναστεία Sui.

Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Xuan, ο Chen Baoshu ανέβηκε στο θρόνο ως αυτοκράτορας Houzhu της δυναστείας Chen (557-589), ο οποίος ήταν πολύ άσεμνος και σπάταλος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, οδηγώντας σε χάος και διαφθορά στο βασίλειό του. Τα στρατεύματα των Σούι έκαψαν τις γεωργικές εκτάσεις της δυναστείας των Τσεν (557-589) κατά την περίοδο της συγκομιδής, γεγονός που αποδυνάμωσε σημαντικά τη δύναμη της δυναστείας των Τσεν (557-589).

Ο αυτοκράτορας Wen της δυναστείας Sui (581-618) έστειλε τον γιο του, Yang Guang (αργότερα αυτοκράτορα Yang), για να ξεκινήσει έναν πόλεμο εναντίον της δυναστείας Chen (557-589) το 588. Ο Chen Shubao συνέχισε να ζει μια φιλόδοξη ζωή με τις παλλακίδες του λόγω της στήριξης στο φυσικό φράγμα του ποταμού Yangtze, και ο στρατός Sui κατέλαβε την Jiankang και κατέλαβε το Chen Shubao, οδηγώντας στην πτώση της δυναστείας Chen (557-589).

Οι Βόρειες Δυναστείες (386-581)

Αντιμετωπίζοντας τις Νότιες Δυναστείες (420-589) στην ιστορία της Κίνας, οι Βόρειες Δυναστείες (386-581) διήρκεσαν για 150 χρόνια (από το 439 έως το 589) και αποτελούνταν από το Βόρειο Γουέι (386-557), το Ανατολικό Γουέι ( 534-550), οι δυναστείες των Δυτικών Γουέι (535-556), των Βορείων Τσι (550-577) και των Βόρειων Τζου (557-581).

Όλες οι Βόρειες Δυναστείες (386-581) ιδρύθηκαν από τον λαό Xianbei εκτός από τη Δυναστεία των Βορείων Qi (αυτή ιδρύθηκε από τους Sinicized βάρβαρους).

ground cover that likes sun

North Wei

Με το κράτος του Ντάι ως προκάτοχό του κατά την περίοδο του Δεκαέξι Βασιλείου, η δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) ιδρύθηκε από τον Τουόμπα Γκούι το 386, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας Νταόου αργότερα. Ο αυτοκράτορας Daowu ήταν πολύ σκληρός και δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον γιο, Tuoba Shao.

Ο Tuoba Si (ο μεγαλύτερος γιος του Tuoba Gui) ανέβηκε στον θρόνο ως αυτοκράτορας Mingyuan της δυναστείας των Βόρειων Wei (386-557) το 387. Κατέκτησε τον Henan της δυναστείας Liu Song (420-479) και πέθανε αμέσως μετά, και τον διαδέχτηκε ο γιος του, Tuoba Tao (μετέπειτα αυτοκράτορας Taiwu).

Ο Τουόμπα Τάο κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να βελτιώσει το βασίλειό του, αυξάνοντας κατά πολύ τη δύναμη της δυναστείας των Βόρειων Γουέι (386-557). Διέταξε επανειλημμένα επιθέσεις κατά της δυναστείας Liu Song και ξεκίνησε επίσης μια σειρά πολέμων κατά της δυναστείας του North Liang (401-439), του Rouran και του Shanshan (κράτος στη Δυτική Περιφέρεια) και απαγόρευσε ακόμη και τον Βουδισμό αφού κατέστειλε τους Gai Wu ( Βουδιστής ακόλουθος) Εξέγερση. Εκτέλεσε σκληρές τιμωρίες στη μετέπειτα ζωή του, οδηγώντας στη δολοφονία του από τον ευνούχο Ζονγκ Άι το 452.

Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Taiwu, η αυτοκράτειρα Dou κράτησε το δικαστήριο πίσω από μια οθόνη και έστησε την Tuoba Yuanhong ως αυτοκράτορα Xiaowen της δυναστείας των Βόρειων Wei (386-557). Επηρεασμένος πολύ από τη μητέρα του (την αυτοκράτειρα Dou, μια γυναίκα Χαν), ο αυτοκράτορας Xiaowen σκέφτηκε ότι ο λαός Xianbei θα έπρεπε να γίνει σινικοποιημένος λόγω του προηγμένου πολιτισμού των Χαν. Μετέφερε την πρωτεύουσα από το Pingcheng στο Luoyang για να μάθει τον πολιτισμό των Han, και μάλιστα διέταξε τους ευγενείς Xianbei να μετακομίσουν στο Luoyang, αφήνοντας μερικούς (που δεν ήθελαν να μετακομίσουν) στο Pingcheng.

Ο αυτοκράτορας Xiaowen πραγματοποίησε μια σειρά κοινωνικών μεταρρυθμίσεων με στόχο να επιτρέψει στους ευγενείς Xiaobei να συμμορφωθούν με τα πολιτιστικά πρότυπα των Han, συμπεριλαμβανομένης της υιοθέτησης των γραφειοκρατικών ιδρυμάτων Han, της απαγόρευσης των κοστουμιών Xianbei και της υποστήριξής του να φορούν τα κοστούμια Han στο δικαστήριο, της εκμάθησης της γλώσσας Han, ενθαρρύνοντας τους -γάμος μεταξύ του λαού Xianbei και του λαού Han, και υιοθέτηση ενός κινεζικού επωνύμου ενός χαρακτήρα μεταξύ του λαού Xianbei, το οποίο βελτίωσε σημαντικά την εθνική επανένωση στο βασίλειό του.

Μετά το κίνημα του Sinicization, η οικονομική και στρατιωτική δύναμη βελτιώθηκε σημαντικά στη Δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557). Ο αυτοκράτορας Xiaowen ξεκίνησε επίσης μια σειρά από πολέμους κατά της δυναστείας των νότιων Qi (479-502), αλλά κατέληγε σε αποτυχία κάθε φορά. Οι ευγενείς που δεν ήθελαν να μετακομίσουν στο Luoyang έχασαν σταδιακά την εύνοια του αυτοκράτορα Xiaowen, με αποτέλεσμα τη διάσπαση της δυναστείας των North Wei (386-557).

Το Tuoba Yuanxiu διαδέχθηκε το θρόνο ως αυτοκράτορας Xiaowu της δυναστείας των Βόρειων Γουέι το 532, και η δυναστεία των Βορείων Γουέι χωρίστηκε στις δυναστείες των Ανατολικών Γουέι (534-550) και των Δυτικών Γουέι (535-556) το 534 λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ ευγενείς.

Αντιπαράθεση μεταξύ του East Wei και του West Wei

Η δυναστεία των Ανατολικών Γουέι (534-550) ιδρύθηκε από τον Τουόμπα Σαντζιάν (αργότερα αυτοκράτορα Σιαοτζίνγκ) το 534 με πρωτεύουσα τον Γετσένγκ (σήμερα κομητείες Ανγιάνγκ της Χενάν και Λινζάνγκ της επαρχίας Χεμπέι) και η δυναστεία των Ανατολικών Γουέι (534-550). ιδρύθηκε από τον Tuoba Baoju (αργότερα αυτοκράτορα Wen) το 535 με πρωτεύουσα την Chang'an (σήμερα Xi'an της επαρχίας Shaanxi). Στην πραγματικότητα, η δύναμη των δυναστείων του East Wei (534-550) και των West Wei (535-556) ασκήθηκε από τους Gao Huan και Yu Wentai αντίστοιχα, και μια σειρά πολέμων οδήγησε σε αδιέξοδο μεταξύ των δύο κρατών. .

Στη δυναστεία των Ανατολικών Γουέι (534-550) κυριαρχούσε ο λαός των Σινικισμένων Ξιανμπέι, ο οποίος βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην αριστοκρατία των Ξιανμπέι πολιτικά. Ο Γκάο Χουάν υποστήριζε την πολιτική προσωπικού της «χρήσης μόνο ταλαντούχων», έτσι πολλοί διάσημοι δικαστικοί υπάλληλοι έγιναν φίλοι του. Ο Γκάο Χουάν διέταξε τον στρατηγό Ντου Τάι να σταυροφορήσει κατά της δυναστείας των Δυτικών Γουέι (535-556) το 536, αλλά κατέληξε να ηττηθεί από τα στρατεύματα της δυναστείας των Ανατολικών Γουέι (534-550) και ο Ντου Τάι αυτοκτόνησε από ντροπή.

Καθώς η Δυναστεία των Δυτικών Γουέι (535-556) επισκέφθηκε μια μεγάλη ξηρασία το 538, ο Γκάο Χαν άδραξε την ευκαιρία να επιτεθεί στη Δυναστεία των Δυτικών Γουέι (535-556) και κατέληξε με αποτυχία στη μάχη του Σαγιούαν. Οδήγησε 100.000 στρατιώτες για να επιτεθούν στη Δυναστεία των West Wei (535-556) το 546, αλλά έχασε τον πόλεμο για τρίτη φορά, αφήνοντας πάνω από 70.000 στρατιώτες νεκρούς και τραυματίες.

Ο Γκάο Χουάν κατακλύζεται από μεγάλη θλίψη το 548 και ο γιος του, Γκάο Τσενγκ, κληρονόμησε τον τίτλο του. Ο Γκάο Τσενγκ δολοφονήθηκε αμέσως μετά. Ο αδερφός του, Γκάο Γιανγκ, κληρονόμησε τον τίτλο του και σκότωσε τον αυτοκράτορα Σιαοτζίνγκ και τα βασιλικά μέλη το 550. Ο Γκάο Γιανγκ ίδρυσε τη Δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577) το 550, ισχυριζόμενος ότι ήταν ο Αυτοκράτορας Γουενξουάν της δυναστείας των Βορείων Τσι.

Υπό τη βοήθεια οκτώ στρατηγών (Yu Wentai, Yuan Xin, Li Hu, Li Bi, Zhao Gui, Yu Jin, Du Guxin και Houmo Chenchong), η δυναστεία των West Wei (535-556) αντιστάθηκε αποτελεσματικά σε μια σειρά επιθέσεων από την Ανατολή. Δυναστεία Γουέι (534-550). Εκείνη την εποχή, η οικονομία και ο πολιτισμός της δυναστείας των Δυτικών Γουέι (535-556) δεν ήταν τόσο ευημερούσα όσο της δυναστείας των Ανατολικών Γουέι (534-550) και ο Yu Wentai διέταξε τον Su Chuo να κάνει μεταρρυθμίσεις για να ενισχύσει το έθνος .

Οι μεταρρυθμίσεις, όπως η δημιουργία του συστήματος Fubing (ένα τοπικό σύστημα πολιτοφυλακής που υπήρχε στην Κίνα μεταξύ του 6ου και 8ου αιώνα) και η υποστήριξη του μιλιταρισμού, ενίσχυσαν σημαντικά τη στρατιωτική δύναμη της δυναστείας των Δυτικών Γουέι (535-556), η οποία είχε επίσης μεγάλη επιρροή στα πολιτικά και στρατιωτικά συστήματα των Σούι (581-618) και των Δυναστειών Τανγκ (618-907).

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Hou Jing, ο Yu Wentai άδραξε την ευκαιρία να επιτεθεί στη δυναστεία Liang (502-557) και κατέλαβε το Shu (σημερινή επαρχία Sichuan) και το Jiangling (σήμερα Jiangling της επαρχίας Hubei). Μετά τον θάνατο του Yu Wentai, ο Yu Wenhu (ανιψιός του Yu Wentai) ανέλαβε όλες τις εξουσίες της δυναστείας των West Wei (535-556) στον εαυτό του το 556, καθαίρεσε τον αυτοκράτορα Gong και έστησε τον Yu Wenjue (γιο του Yu Wentai) ως αυτοκράτορα Xiaomin. της δυναστείας του Βορρά Τζου (557-581) το 558, συμβολίζοντας τον θάνατο της δυναστείας των Δυτικών Γουέι (535-556).

Αντιπαράθεση μεταξύ του Βόρειου Qi και του Βόρειου Zhou (557-581)

Ως διάδοχος της δυναστείας των Ανατολικών Γουέι (534-550), η δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577) ιδρύθηκε από τον Γκάο Γιανγκ (αυτοκράτορα Γουενξουάν) το 550. Ο αυτοκράτορας Γουενξουάν νίκησε τον λαό Κουμόξι, τον λαό Κιντάν, τον λαό Ρουράν και ο λαός Shanhu (ένας κλάδος των Ούννων) ο ένας μετά τον άλλο. κατέκτησε ακόμη και την εδαφική περιοχή στα νότια του ποταμού Χουράι, και μεγάλη πρόοδος σημειώθηκε στη γεωργία, το εμπόριο αλατιού και σιδήρου και το εμπόριο πορσελάνης κατά την πρώιμη βασιλεία του.

Ο αυτοκράτορας Wenxuan έγινε άσεμνος και σκληρός κατά τη διάρκεια της ύστερης βασιλείας του, διέταξε ακόμη και τη σφαγή των ευγενών των Χαν προς όφελος των ευγενών Xianbei, και ο απλός λαός επαναστάτησε εναντίον του λόγω της καταπίεσής του, μειώνοντας σημαντικά τη δύναμη της δυναστείας των Βορείων Qi (550- 577). Ο Γκάο Γιν ανέβηκε στο θρόνο ως Αυτοκράτορας Φέι της δυναστείας των Βόρειων Τσι (550-577) μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Γουενξουάν, και τον βοήθησε ο θείος του, Γκάο Γιαν.

Ο Γκάο Γιαν σύντομα σφετερίστηκε το θρόνο και έγινε αυτοκράτορας Xiaozhao της δυναστείας των Βόρειων Qi (550-577), κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οποίου η εθνική δύναμη αποκαταστάθηκε σταδιακά, και πέθανε κατά το 2ο έτος της βασιλείας του και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Gao Zhan. (αργότερα αυτοκράτορας Wucheng).

white body spider with striped legs

Ο αυτοκράτορας Γουτσένγκ ήταν πολύ απερίγραπτος και άσεμνος. πέθανε από υπερβολική τέρψη στο σεξ και σύντομα τον διαδέχθηκε ο γιος του, Γκάο Γουέι. Όπως λέει και το παλιό ρητό, «σαν πατέρας, σαν γιος». Ο Γκάο Γουέι ήταν επίσης απέριττος και άσεμνος. έβαλε ακόμη και τον στρατηγό Χούλου Γκουάνγκ να σκοτωθεί από ζήλια, με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλο χάος στο βασίλειό του, και η δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577) κατακτήθηκε από τη Δυναστεία των Βόρειων Τζου (557-581) το 577.

Ως διάδοχος της δυναστείας των West Wei (535-556), η δυναστεία North Zhou (557-581) ιδρύθηκε από τον Yu Wenjue (Αυτοκράτορα Xiaomin) το 550, αλλά την πολιτική εξουσία ασκούσε ο ξάδερφός του, Yu Wenhu. Ο αυτοκράτορας Xiaomin σκόπευε να συμμαχήσει με τον Zhao Gui και τον Gu Duji για να σκοτώσουν τον Yu Wenhu, αλλά το σχέδιο τους ανακαλύφθηκε σύντομα.

Ο Yu Wenhu διέταξε τον αυτοκράτορα Xiaomin να καθαιρέσει και τον Zhao Gui και τον Gu Duji να τον αποκεφαλίσουν μετά από μια σκληρή μάχη, και ίδρυσε τον Yu Wenyu ως αυτοκράτορα Ming της δυναστείας του North Zhou (557-581) και τον δηλητηρίασε το 560. Αργότερα, ο Yu Wenhu δημιούργησε Yu Wenyong ως αυτοκράτορας Wu της δυναστείας του North Zhou (557-581). Υιοθετώντας ένα τέχνασμα απόκρυψης των πραγματικών του προθέσεων, ο αυτοκράτορας Γου σκότωσε επιτυχώς τον Yu Wenhu αφού χρησιμοποιήθηκε ως μαριονέτα για 12 χρόνια, και ανέλαβε την πραγματική εξουσία της δυναστείας του North Zhou (557-581).

Ο αυτοκράτορας Wu είχε μεγάλο ταλέντο και τολμηρό όραμα, πραγματοποιώντας μια σειρά από μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, οι οποίες ενίσχυσαν πολύ τη δύναμη της δυναστείας του Βόρειου Zhou (557-581). Ο αυτοκράτορας Γου κατέκτησε ακόμη και τη δυναστεία των Βορείων Τσι (550-577) το 577, και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του, ο Γιου Γουενιούν (αργότερα αυτοκράτορας Σουάν της δυναστείας των Βόρειων Τζου), το 578. Ο αυτοκράτορας Σουάν ήταν πολύ τυραννικός και άσεμνος, και σκότωσε ακόμη και τον Yu Wenxuan (έναν αξιωματούχο με αξιόλογα αρχεία) και πήρε τη γυναίκα του. Τον αυτοκράτορα Xuan διαδέχθηκε ο γιος του, Yu Wenchan (αργότερα αυτοκράτορας Jing της δυναστείας του North Zhou (557-581). Ο αυτοκράτορας Jing καθαιρέθηκε από τον Yang Jian το 581, τερματίζοντας έτσι τη δυναστεία του North Zhou (557-581).

Θρησκεία

Ένας αριθμός εξαιρετικών Ταοϊστών μεταρρυθμιστών εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της Νότιας και Βόρειας Δυναστείας (420-589), εκπροσωπούμενοι από τους Kou Qianzhi, Lu Jingxiu και Tao Hongjing, υπό τις προσπάθειες των οποίων ο Ταοϊσμός πήρε μια νέα ματιά.

Ο Kou Qianzhi σημείωσε το υψηλότερο επίτευγμα μεταξύ των τριών μεταρρυθμιστών, και απλοποίησε ορισμένες ταοϊστικές τελετουργίες και στρατολόγησε βασιλικά μέλη και ευγενείς για να συμμετάσχουν στον Ταοϊσμό, ο οποίος μείωσε πολύ τις ταξικές αντιθέσεις στην κοινωνία και είχε ορόσημο στην ανάπτυξη του Ταοϊσμού.

Ο βουδισμός ήταν πολύ δημοφιλής στη δυναστεία των Βόρειων Γουέι (386-557) κατά τη διάρκεια των Νοτίων και Βόρειων Δυναστειών (420-589), η οποία ενίσχυσε σημαντικά την ανάπτυξη βουδιστικών αγαλμάτων, τοιχογραφιών και σπηλαίων, που τονίστηκαν από τα Χίλια Σπήλαια του Βούδα (στο Ντουνχουάνγκ του Γκανσού Επαρχία), τα σπήλαια Yungang (στο Datong της επαρχίας Shanxi), τα Maijishan Grottoes (στο Tianshui της επαρχίας Gansu) και τα Grottoes Longmen (στο Luoyang της επαρχίας Henan).

Τέχνη

Μεγάλη πρόοδος σημειώθηκε στην τέχνη κατά τη διάρκεια των Νοτίων και Βορείων Δυναστειών (420-589), η οποία αντιπροσωπεύτηκε από πίνακες στις Νότιες Δυναστείες (420-589) και λιθογλυπτικά στις Βόρειες Δυναστείες (386-581).

Η θεωρία της ζωγραφικής καθιερώθηκε στις Νότιες Δυναστείες (420-589). Xie Πρότεινε έξι μεθόδους για να εκτιμήσει κανείς τους πίνακες στα έργα του, Hua Pin , του οποίου η ρυθμική ζωντάνια θεωρήθηκε το υψηλότερο επίπεδο εκτίμησης της ζωγραφικής.

Τα πέτρινα γλυπτά των Βορείων Δυναστειών (386-581) αντιπροσωπεύονταν από σπήλαια, ζωγραφικά γλυπτά και γλυπτά μαυσωλείων. Τα σπήλαια Yungang διαθέτουν βουδιστικά αγάλματα με ήρεμη και επίσημη εμφάνιση, τα ζωγραφισμένα γλυπτά των σπηλιών Mogao στο Dunhuang χαρακτηρίζονται από σημαντικά χαμόγελα και τα πήλινα γλυπτά του ναού Yongning (στο Luoyang της επαρχίας Henan) διαθέτουν ζωντάνια και λεπτότητα.

Τα αυτοκρατορικά μαυσωλεία της Νότιας και Βόρειας Δυναστείας (420-589) ήταν διακοσμημένα με πέτρινες κολόνες, στήλες και πέτρινα θηρία, που δημιούργησαν μια πανηγυρική ατμόσφαιρα στο σύνολό της, που τονίστηκε από τα μαυσωλεία του αυτοκράτορα Wu και του αυτοκράτορα Jing της δυναστείας των νότιων Qi ( 479-502).