Δημοφιλείς Αναρτήσεις
Η ιστορία της κινεζικής λογοτεχνίας
Η γραφή στην Κίνα χρονολογείται από τα ιερογλυφικά που χρησιμοποιήθηκαν στη δυναστεία των Σανγκ του 1700 – 1050 π.Χ. Η κινεζική λογοτεχνία είναι ένα τεράστιο θέμα που εκτείνεται σε χιλιάδες χρόνια. Ένα από τα ενδιαφέροντα πράγματα για την κινεζική λογοτεχνία είναι ότι μεγάλο μέρος του σοβαρού Η λογοτεχνία συντάχθηκε χρησιμοποιώντας μια επίσημη γραπτή γλώσσα που ονομάζεται Κλασική Κινεζική .
Η καλύτερη λογοτεχνία της εποχής της δυναστείας Γιουάν και τα τέσσερα μυθιστορήματα που θεωρούνται τα μεγαλύτερα κλασικά είναι σημαντικές εξαιρέσεις.
Ωστόσο, ακόμη και κατά τη διάρκεια της δυναστείας Qing πριν από διακόσια χρόνια, οι περισσότεροι συγγραφείς συνέθεσαν σε ένα λογοτεχνικό ρεύμα που εκτείνεται πριν από περίπου 2.400 χρόνια. Μελέτησαν πολύ αρχαία γραπτά σε λίγο πολύ την αρχική γραπτή γλώσσα. Αυτό το μεγάλο εύρος χρόνου με τόσους πολλούς συγγραφείς που ζουν σε διάφορες εποχές και χώρες κάνει την κινεζική λογοτεχνία περίπλοκη.
Τα κινεζικά λογοτεχνικά έργα περιλαμβάνουν μυθιστόρημα , φιλοσοφικά και θρησκευτικά έργα, ποίηση και επιστημονικά κείμενα . Οι δυναστικές εποχές πλαισιώνουν την ιστορία της κινεζικής λογοτεχνίας και εξετάζονται μία προς μία.
Η γραμματική της γραπτής Κλασικής Γλώσσας είναι διαφορετική από τις ομιλούμενες γλώσσες των τελευταίων δύο χιλιάδων ετών.
Αυτό Η γραπτή γλώσσα χρησιμοποιήθηκε από ανθρώπους πολλών διαφορετικών εθνοτικών ομάδων και χώρες κατά τις εποχές Zhou, Qin και Han που εκτείνονται από το 1050 π.Χ. έως το 220 μ.Χ. Μετά τη δυναστεία των Χαν, η γραπτή γλώσσα εξελίχθηκε καθώς άλλαξαν οι ομιλούμενες γλώσσες, αλλά οι περισσότεροι συγγραφείς εξακολουθούσαν να βασίζουν τις συνθέσεις τους στην κλασική κινεζική.
Ωστόσο, αυτή η γραπτή γλώσσα δεν ήταν η δημοτική ούτε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Οι αυτοκρατορίες και οι ομάδες των βασιλείων όλων αυτών των εποχών αποτελούνταν από άτομα που μιλούν πολλές διαφορετικές μητρικές γλώσσες . Αν η Ευρώπη είχε μια λογοτεχνική ιστορία όπως η Κίνα, θα ήταν σαν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι συγγραφείς μέχρι τον 20ο αιώνα να προσπαθούσαν πάντα να γράψουν στα αρχαία κλασικά ελληνικά που έγινε νεκρή γλώσσα πριν από δύο χιλιετίες.
Δυναστεία Σανγκ (περίπου 1700-1050 π.Χ.) — Ανάπτυξη της κινεζικής γραφής
Η πρώτη δυναστεία για την οποία υπάρχουν ιστορικά στοιχεία και αρχαιολογικά στοιχεία είναι η δυναστεία των Σανγκ. Ήταν μια μικρή αυτοκρατορία στη βόρεια κεντρική Κίνα. Δεν σώζονται έγγραφα από τη χώρα αυτή, αλλά υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα ιερογλυφικής γραφής σε χάλκινα αντικείμενα και οστά μαντείου. Το ιερογλυφικό σύστημα γραφής εξελίχθηκε αργότερα σε ιδεογραφικούς και εν μέρει φωνητικούς κινεζικούς χαρακτήρες.
Δυναστεία Zhou (1045-255 π.Χ.) — Βασική Φιλοσοφική και Θρησκευτική Λογοτεχνία
Άγαλμα Κομφούκιου.Η δυναστεία Zhou ήταν σύγχρονη με τη δυναστεία των Σανγκ και στη συνέχεια κατέκτησαν τη δυναστεία των Σανγκ. Η δυναστεία τους διήρκεσε για περίπου 800 χρόνια, αλλά τις περισσότερες φορές, η αρχική τους επικράτεια χωρίστηκε σε δεκάδες ανταγωνιστικά βασίλεια, και αυτά τελικά συγχωνεύτηκαν σε πολλά μεγάλα και αντιμαχόμενα βασίλεια μέχρι το τέλος της εποχής Zhou.
Ο σπουδαίος λογοτεχνικά έργα φιλοσοφίας και θρησκείας που έγινε η βάση για τις κινεζικές θρησκευτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις προέρχονται από αυτό που ονομάζεται Περίοδος Άνοιξης και Φθινοπώρου (770-476) και Περίοδος των Εμπόλεμων Κρατών (475-221). Ταοϊσμός, Κομφουκιανή λογοτεχνία , και άλλες εξέχουσες θρησκευτικές και φιλοσοφικές σχολές εμφανίστηκαν όλες αυτές τις δύο περιόδους.
Οι Κινέζοι ονομάζουν αυτή την ταυτόχρονη εμφάνιση θρησκειών και φιλοσοφιών Εκατό Σχολές Σκέψης. Ίσως τόσοι πολλοί φιλόσοφοι θα μπορούσαν να γράφουν ταυτόχρονα επειδή ζούσαν σε μικρά βασίλεια που τους υποστήριζαν.
Στην κινεζική ιστορία, οι κυρίαρχοι ηγεμόνες γενικά καταπνίγουν ή αποθαρρύνουν τη φιλοσοφική έκφραση που έρχεται σε αντίθεση με τη δική τους, οπότε όταν υπήρχαν πολλές μικρές δυνάμεις, διαφορετικές σχολές σκέψης θα μπορούσε να επιβιώσει στη γη ταυτόχρονα.
Τα κύρια λογοτεχνικά επιτεύγματα των Κλασικών του Κομφουκιανού, τα πρώιμα ταοϊστικά γραπτά και άλλα σημαντικά πεζογραφήματα προήλθαν από την όψιμη περίοδο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου και την περίοδο των εμπόλεμων κρατών της εποχής της δυναστείας Τζου. Αυτά τα λογοτεχνικά έργα βαθιά διαμορφωμένη κινεζική φιλοσοφία και θρησκεία .
Λέγεται ότι ο Κομφούκιος επεξεργάστηκε μια ιστορία της περιόδου της Άνοιξης και του Φθινοπώρου που ονομάζεται Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου (春秋) που διαμορφώνει την κινεζική σκέψη για την ιστορία της.
Υπήρχαν εκατοντάδες φιλοσόφους και συγγραφείς που έγραψε αντικρουόμενα έγγραφα, και υπήρξε συζήτηση και επικοινωνία. Ό,τι γνωρίζουμε για τη λογοτεχνία αυτής της περιόδου διατηρήθηκε κυρίως μετά την καύση του βιβλίου της δυναστείας Τσιν και από μερικά πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα αρχείων.
Πιθανώς τα περισσότερα από τα φιλοσοφικά και θρησκευτικά έργα εκείνης της εποχής καταστράφηκαν. Αν δημιουργήθηκαν μεγάλα φανταστικά βιβλία, έχουν χαθεί. Έτσι, οι κύριες συνεισφορές αυτής της περιόδου στην κινεζική λογοτεχνία ήταν τα πεζογραφήματα των Κομφουκιανών Κλασικών και τα Ταοϊστικά γραπτά, και διατηρήθηκαν ποιήματα και τραγούδια.
Δυναστεία Τσιν (221-206 π.Χ.) — Λογοτεχνική καταστροφή και νομιμοποίηση
Στο τέλος της εποχής της δυναστείας Zhou που ονομάζεται Περίοδος των εμπόλεμων κρατών, από τα λίγα μεγάλα κράτη που επιβίωσαν στη γη, η Δυναστεία Τσιν έγινε η πιο ισχυρή.
Η δυναστεία των Τσιν είχε μεγάλους στρατούς και κατέκτησε τους άλλους. Μόλις ο αυτοκράτορας Τσιν είχε τον έλεγχο, θέλησε να τον διατηρήσει και κατέπνιξαν κάθε αντίθεση στην εξουσία του. Στα κατακτημένα εδάφη υπήρχαν δάσκαλοι του πολλά διαφορετικά δόγματα και θρησκείες . Μια μεγάλη φιλοσοφική και θρησκευτική σχολή τότε ονομαζόταν Μοχισμός. Δέχθηκαν ιδιαίτερη επίθεση από τη Δυναστεία Τσιν, και λίγα είναι γνωστά γι' αυτό.
Μια πρώιμη μορφή βουδισμού καθιερώθηκε επίσης στην Κίνα εκείνη την εποχή, αλλά τους ναοί και λογοτεχνία καταστράφηκαν και ακόμη λιγότερα είναι γνωστά για αυτούς. Ο αυτοκράτορας ήθελε να μειώσει τις Εκατό Σχολές Σκέψης σε ένα που ενέκρινε. Διέταξε το καταστροφή των περισσότερων βιβλίων σε όλη την αυτοκρατορία . Αυτός μάλιστα σκότωσε πολλούς Κομφουκιανούς φιλοσόφους και δασκάλους . Επέτρεψε να επιβιώσουν βιβλία για επιστημονικά θέματα όπως η ιατρική ή η γεωργία. Έτσι, το Βιβλιοκαύση και η ταφή των μελετητών ήταν μια λογοτεχνική καταστροφή.
Από την άλλη, η δυναστεία των Τσιν τυποποίησε τη γραπτή Κλασική Γλώσσα . Λέγεται ότι ένας υπουργός του αυτοκράτορα Τσιν ονόματι Λι Σι εισήγαγε ένα σύστημα γραφής που αργότερα εξελίχθηκε στη σύγχρονη κινεζική γραφή. Η τυποποίηση είχε σκοπό να βοηθήσει στον έλεγχο της κοινωνίας. Το τυποποιημένο σύστημα γραφής βοήθησε επίσης τους ανθρώπους σε όλη τη χώρα να επικοινωνούν πιο καθαρά.
names of fish you can eat
Ο αυτοκράτορας Τσιν ευνόησε μια φιλοσοφική σχολή που ονομαζόταν Νομικισμός (法家). Αυτή η φιλοσοφία δικαιολογούσε φυσικά τον ισχυρό έλεγχο του αυτοκράτορα και υποστήριζε ότι όλοι έπρεπε να τον υπακούουν. Θεωρείται ότι ο Λι Σι δίδαξε ότι η ανθρώπινη φύση ήταν εκ φύσεως εγωιστική και ότι μια ισχυρή αυτοκρατορική κυβέρνηση με αυστηρούς νόμους χρειαζόταν για την κοινωνική τάξη .
Τα γραπτά του Λι Σι για την πολιτική και το δίκαιο και η διάδοση αυτής της σχολής επηρέασαν πολύ την πολιτική σκέψη στη δυναστεία των Χαν και στις μεταγενέστερες εποχές. Τα κείμενα του νομικισμού και η τυποποίηση της γραφής ήταν οι λογοτεχνικές συνεισφορές της εποχής της δυναστείας Τσιν.
Δυναστεία Χαν (206 π.Χ. – 220 μ.Χ.) — Επιστημονικά και Ιστορικά Κείμενα
Ο Κάι Λουν εφηύρε το χαρτί γραφήςΈνας πρώην αρχηγός αγροτών ανέτρεψε την αυτοκρατορία Τσιν. Η εποχή της δυναστείας των Χαν διήρκεσε 400 χρόνια. Στην αρχή της εποχής, Ο Κομφουκιανισμός αναβίωσε . Τα κομφουκιανικά κείμενα ξαναγράφτηκαν και αναδημοσιεύτηκαν. Ο Κομφουκιανισμός αναμίχθηκε με τη φιλοσοφία του Legalism του Li Si. Η ιδεολογία που προέκυψε ήταν η επίσημη ιδεολογία της δυναστείας των Χαν και επηρέασε την πολιτική σκέψη στη συνέχεια. Η κύρια συνεισφορά της εποχής ήταν ιστορικά κείμενα και επιστημονικές εργασίες.
έγραψε η Sima Qian Ιστορικά αρχεία αυτό είναι μια σημαντική ιστορία σχετικά με την συνολική ιστορία της Κίνας από πριν από τη δυναστεία των Σανγκ μέχρι τη δυναστεία των Χαν. Η πεζογραφία του βιβλίου θεωρήθηκε πρότυπο για συγγραφείς στις επόμενες δυναστικές εποχές. Ένα άλλο σημαντικό ιστορικό κείμενο αφορούσε την ίδια τη δυναστεία των Χαν.
Ορισμένα επιστημονικά κείμενα θεωρήθηκαν επίσης σημαντικά για την εποχή τους, θεωρήθηκε ότι δεν φαίνεται ότι οι πληροφορίες ήταν ευρέως γνωστές ή πολύ γνωστές εκ των υστέρων.
Η εποχή της δυναστείας των Χαν ήταν μία από τις δύο κύριες εποχές για την επιστημονική και τεχνική πρόοδο. Αλλά Η εκτύπωση δεν ήταν διαθέσιμη για ευρεία δημοσίευση των πληροφοριών . Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Ανατολικών Χαν προς το τέλος της εποχής Χαν, η επιρροή της φιλοσοφίας των Κομφουκιανών Κλασικών που εμπόδιζε την επιστημονική πρόοδο εξασθενούσε. Έτσι οι άνθρωποι ήταν πιο ελεύθεροι να επιδιώξουν την εφεύρεση.
Ο Κάι Λουν (50–121) της αυτοκρατορικής αυλής λέγεται ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που δημιουργήστε χαρτί γραφής , και αυτό ήταν σημαντικό για τη γραπτή επικοινωνία στο τέλος της αυτοκρατορίας. Οι λεπτές σφυρήλατες χρησιμοποιήθηκαν στη χαλυβουργία. Γράφτηκαν δύο ή τρία μαθηματικά κείμενα που έδειχναν προχωρημένα μαθηματικά για την εποχή.
Η Αυτοκρατορία των Χαν διαλύθηκε σε αντιμαχόμενα βασίλεια παρόμοια με αυτά που συνέβησαν κατά την περίοδο των εμπόλεμων κρατών πριν από τη δυναστεία των Τσιν. Για αρκετές εκατοντάδες χρόνια, δυναστείες και βασίλεια ανέβηκαν και έπεσαν σε διάφορα μέρη, και η επόμενη μεγάλη και μακροχρόνια δυναστική αυτοκρατορία ονομάζεται Δυναστεία των Τανγκ.
Δυναστεία Τανγκ (618-907) — Πρώιμη τυπογραφία και ποίηση
Λι ΜπάιΗ δυναστεία των Τανγκ είχε μια μεγάλη αυτοκρατορία που επωφελήθηκαν από το εμπόριο με τα δυτικά κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού , πολέμησε με τη Θιβετιανή Αυτοκρατορία και γνώρισε την αυξανόμενη επιρροή των οργανωμένων βουδιστικών θρησκειών. Η κύρια συμβολή αυτής της εποχής στην κινεζική λογοτεχνία ήταν στην ποίηση του Dufu, του Li Bai και πολλών άλλων ποιητών. Ο Dufu και ο Li Bai θεωρούνται συχνά ως οι μεγαλύτεροι ποιητές της Κίνας.
Ο Λι Μπάι (701–762) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ρομαντικούς ποιητές της αρχαίας Κίνας. Έγραψε τουλάχιστον χίλια ποιήματα για ποικίλα θέματα, από πολιτικά θέματα έως φυσικά τοπία.
Ο Ντου Φου (712-770 μ.Χ.) έγραψε επίσης περισσότερα από χίλια ποιήματα. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους ρεαλιστές ποιητές της Κίνας. Τα ποιήματά του αντικατοπτρίζουν τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου, τους ετοιμοθάνατους που ζουν δίπλα σε πλούσιους ηγεμόνες και την πρωτόγονη αγροτική ζωή. Ήταν αξιωματούχος στην πρωτεύουσα της Τανγκ του Τσανγκ Αν και συνελήφθη όταν η πρωτεύουσα δέχθηκε επίθεση. Κατέφυγε στο Τσενγκντού που είναι μια πόλη στην επαρχία Σιτσουάν. Θεωρείται ότι ζούσε σε μια απλή καλύβα όπου έγραψε πολλά από τα καλύτερα ρεαλιστικά ποιήματά του. Ίσως περισσότερα από 1.400 από τα ποιήματά του σώζονται και η ποίησή του εξακολουθεί να διαβάζεται και να εκτιμάται από τους σύγχρονους Κινέζους.
Δυναστεία των Τραγουδιών (960-1279) — Πρώιμη τυπογραφία, Ταξιδιωτική Λογοτεχνία, Ποίηση, Επιστημονικά Κείμενα και Νεοκομφουκιανοί Κλασικοί
Η επόμενη δυναστεία ονομάζεται Δυναστεία των Σονγκ. Ήταν πιο αδύναμη από τη δυναστεία των Τανγκ, αλλά οι αξιωματούχοι της αυτοκρατορικής κυβέρνησης το έκαναν αξιοσημείωτες επιστημονικές και τεχνικές εξελίξεις .
Η στρατιωτική τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ. Συναλλάσσονταν ελάχιστα με τη Δύση λόγω της παρουσίας αντιμαχόμενων μουσουλμανικών κρατών στους παλιούς εμπορικούς δρόμους. Δεν υπήρξε εδαφική επέκταση, αλλά η αυτοκρατορία δέχτηκε συνεχείς επιθέσεις από νομαδικές φυλές και χώρες γύρω τους. Η βόρεια επικράτειά τους δέχθηκε εισβολή και αναγκάστηκαν να μεταφέρουν την πρωτεύουσά τους στη νότια Κίνα.
Έτσι η εποχή χωρίζεται σε δύο εποχές που ονομάζονται εποχές του Βόρειου Τραγουδιού (960-1127) και του Νότιου Τραγουδιού (1127-1279).
Ένα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα της εποχής ήταν η εφεύρεση του κινητού τύπου περίπου στο τέλος της 2ης χιλιετίας κατά την περίοδο του Βόρειου Τραγουδιού. Αυτό βοήθησε στη διάδοση της γνώσης από τότε Το έντυπο υλικό θα μπορούσε να εκδοθεί πιο γρήγορα και φθηνά .
Ταξιδιωτική λογοτεχνία στο οποίο οι συγγραφείς έγραφαν για τα ταξίδια τους και για διάφορους προορισμούς έγιναν δημοφιλείς ίσως επειδή τα κείμενα μπορούσαν να αγοραστούν φτηνά. Οι Κλασικοί του Κομφούκιου κωδικοποιήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ως δοκιμαστικό υλικό για τις εισαγωγικές εξετάσεις στην ελίτ της γραφειοκρατίας, δημοσιεύτηκαν προηγμένα επιστημονικά κείμενα και άτλαντες και γράφτηκαν σημαντικά ποιήματα.
Τα τέσσερα βιβλία και τα πέντε κλασικάο Τα Κλασικά του Κομφουκιανού ήταν σημαντικά στην ιστορία της Κίνας γιατί από τη Δυναστεία των Σονγκ και μετά, ήταν τα κείμενα που έπρεπε να γνωρίζουν οι άνθρωποι για να περάσουν εξετάσεις για τη γραφειοκρατία της Κίνας.
Αυτοί οι Κομφουκιανοί Κλασικοί ήταν οι Πέντε κλασικά που θεωρήθηκε ότι είχαν γραφτεί από τον Κομφούκιο και τους Τέσσερα βιβλία που θεωρήθηκε ότι περιείχαν υλικό σχετικό με τον Κομφούκιο, αλλά συγκεντρώθηκαν κατά την εποχή του Νότιου Τραγουδιού. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά (四書五經) απομνημονεύτηκαν βασικά από εκείνους που τα κατάφεραν καλύτερα στις εξετάσεις.
Με αυτόν τον τρόπο, Ο Κομφουκιανισμός, όπως κωδικοποιήθηκε κατά την εποχή του Σονγκ, έγινε η κυρίαρχη πολιτική φιλοσοφία πολλών αυτοκρατοριών μέχρι τη σύγχρονη εποχή .
Εφόσον όλοι οι γραφειοκράτες μελετούσαν τα ίδια έργα σχετικά με την κοινωνική συμπεριφορά και τη φιλοσοφία, αυτό προώθησε την ενότητα και την ομαλοποίηση της συμπεριφοράς σε κάθε αυτοκρατορία και κατά τη διάρκεια των δυναστικών αλλαγών. Οι λόγιοι-γραφειοκράτες είχαν μια κοινή βάση κατανόησης, και μετέδωσαν αυτές τις ιδέες στους ανθρώπους που ήταν κάτω από αυτούς. Όσοι πέτυχαν τις δύσκολες εξετάσεις έτυχαν μεγάλου σεβασμού ακόμα κι αν δεν έλαβαν κυβερνητική θέση. Η υψηλή εκπαίδευση σε αυτό το σύστημα θεωρήθηκε ότι παράγει ευγένεια .
Τα Πέντε Κλασικά και Τέσσερα Βιβλία γράφτηκαν στη γραπτή Κλασική Γλώσσα.
Τα Πέντε Κλασικά περιλαμβάνουν : Το Βιβλίο των Αλλαγών , Το Κλασικό της Ποίησης , The Record of Rites αυτό ήταν μια αναδημιουργία του πρωτότυπου Κλασικό Τελετουργικών του Κομφούκιου που χάθηκε στην εκκαθάριση του βιβλίου του Τσιν, Το Κλασικό της Ιστορίας , και Τα Χρόνια της Άνοιξης και του Φθινοπώρου αυτό ήταν κυρίως μια ιστορική καταγραφή της πατρίδας του Κομφούκιου, Λου.
Τα τέσσερα βιβλία περιλαμβάνουν : Τα Ανάλεκτα του Κομφούκιου Αυτό είναι ένα βιβλίο με εύστοχα ρητά που αποδίδονται στον Κομφούκιο και έχουν καταγραφεί από τους μαθητές του. Mencius Αυτό είναι μια συλλογή πολιτικών διαλόγων που αποδίδονται στον Mencius. Το Δόγμα του Μέσου ; και Η Μεγάλη Μάθηση Αυτό είναι ένα βιβλίο για την εκπαίδευση, την αυτο-καλλιέργεια και το Τάο. Για τους ξένους που θέλουν μια γεύση από αυτήν την κομφουκιανή φιλοσοφία, διαβάζοντας το Ανάλεκτα του Κομφούκιου είναι μια καλή εισαγωγή αφού οι δηλώσεις είναι συνήθως απλές και σαν την κοινή λογική.
Μια άλλη περίοδος του Η επιστημονική πρόοδος και η τεχνική εφεύρεση ήταν η εποχή του Τραγουδιού . Οι τεχνικοί τραγουδιών φαινόταν να έχουν κάνει πολλές προόδους στη μηχανολογία. Κατασκεύαζαν προηγμένα μηχανήματα από γρανάζια, τροχαλίες και τροχούς. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή μεγάλων ρολογιών, ένα μηχανικό χιλιομετρητή σε καρότσια που έλκονταν από ζώα που σημάδευαν την απόσταση της ξηράς κάνοντας θόρυβο μετά από μια συγκεκριμένη απόσταση και άλλα προηγμένα όργανα. Οι τεχνικοί του Song επινόησαν επίσης πολλές χρήσεις της πυρίτιδας, συμπεριλαμβανομένων ρουκετών, εκρηκτικών και μεγάλων όπλων.
Οι αξιωματούχοι της αυτοκρατορικής αυλής έκαναν αξιοσημείωτη επιστημονική έρευνα σε πολλούς τομείς της μηχανικής και της επιστήμης. Ο Shen Kuo (1031–1095) και ο Su Song (1020–1101) έγραψαν και οι δύο επιστημονικές πραγματείες για την έρευνά τους και για διαφορετικούς τομείς.
Σεν Λέγεται ότι ανακάλυψε τις έννοιες του αληθινού βορρά και της μαγνητικής απόκλισης προς τον Βόρειο Πόλο. Αυτος επισης περιέγραψε την πυξίδα με μαγνητική βελόνα . Εάν οι Κινέζοι ναυτικοί γνώριζαν για αυτό το έργο, θα μπορούσαν να έχουν διανύσει μεγάλες αποστάσεις με μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτή η γνώση θα ήταν προγενέστερη της ευρωπαϊκής ανακάλυψης. Έκανε προηγμένη αστρονομική έρευνα για την εποχή του.
Το τραγούδι του έγραψε μια πραγματεία που ονομάζεται το Bencao Tujing με πληροφορίες για την ιατρική, τη βοτανική και τη ζωολογία. Ήταν επίσης ο συγγραφέας ενός μεγάλου ουράνιο άτλαντα πέντε διαφορετικών αστρικών χαρτών, και έφτιαξε επίσης άτλαντες γης. Ο Σου Σονγκ ήταν διάσημος για τον υδραυλικό αστρονομικό πύργο του ρολογιού του. Ο πύργος του ρολογιού του Su λέγεται ότι είχε μια ατελείωτη αλυσίδα μετάδοσης ισχύος που περιέγραψε σε ένα κείμενο για το σχεδιασμό ρολογιών και την αστρονομία που δημοσιεύτηκε το 1092. Εάν ισχύει αυτό, μπορεί να είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια συσκευή χρησιμοποιήθηκε στο κόσμος. Όταν η Αυτοκρατορία του Νότιου Τραγουδιού κατακτήθηκε από τους Μογγόλους, αυτές οι εφευρέσεις και η αστρονομική γνώση μπορεί να είχαν ξεχαστεί.
Μια άλλη συνεισφορά στη λογοτεχνία της Κίνας ήταν η ποίηση της εποχής του Τραγουδιού. Ένας ποιητής του Southern Song ονόματι Lu πιστεύεται ότι έγραψε σχεδόν 10.000 ποιήματα. Ο Σου Τουνγκπό θεωρείται σπουδαίος ποιητής της εποχής του Βόρειου Τραγουδιού. Εδώ είναι μια στροφή που έγραψε:
Το φεγγάρι στρογγυλεύει την κόκκινη έπαυλη
Σκύβει σε πόρτες από μεταξωτό μαξιλάρι
Λάμπει πάνω στους ακοίμητους
Χωρίς μνησικακία
Γιατί το φεγγάρι τείνει να είναι γεμάτο όταν οι άνθρωποι είναι χώρια;
Δυναστεία Γιουάν (1279-1368) — Δράμα και μεγάλα φανταστικά μυθιστορήματα
Το κουκλοθέατρο στη δυναστεία ΓιουάνΟι Μογγόλοι ήταν νομάδες που έβοσκαν βοοειδή βόρεια της Αυτοκρατορίας Τανγκ και περιπλανήθηκαν σε μια μεγάλη περιοχή πολεμώντας έφιπποι. Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να κατακτήσουν τον κόσμο. Κατέκτησαν εύκολα την Περσία μακριά προς τα δυτικά.
Ήταν μια μεγάλη αυτοκρατορία με υψηλός τεχνολογία , προς το μεγάλο πληθυσμό και ένα μεγάλος στρατός . Τότε αποφάσισαν να προσπαθήσουν να κατακτήσουν όλες τις χώρες γύρω τους.
Επιτέθηκαν στη δυναστεία των Τανγκ, στο Βασίλειο του Νταλί στο Γιουνάν και σε μεγάλο μέρος της Ασίας και σχημάτισαν τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία στην ιστορία της γης μέχρι τότε. Κατέκτησαν τη Ρωσία, ένα μέρος της ανατολικής Ευρώπης και ένα μέρος της Μέσης Ανατολής.
Στην Κίνα, οι Μογγόλοι ίδρυσαν την πολύ πλούσια Δυναστεία Γιουάν. Στα στρατόπεδά τους διασκέδαζαν οι Μογγόλοι κουκλοθεατρικά έργα σκιών στο οποίο μια λάμπα ρίχνει τις σκιές μικρών ειδωλίων και μαριονέτες σε μια οθόνη ή σεντόνι. Στη Δυναστεία Γιουάν, το κουκλοθέατρο συνέχισε να διασκεδάζει τις πλούσιες δυναστικές αυλές στη δημοτική γλώσσα.
Δραματικά θέατρα όπερας με ανθρώπους ηθοποιούς να μιλούν στη δημοτική γλώσσα ήταν επίσης μια αγαπημένη μορφή ψυχαγωγίας και μερικά από τα καλύτερα της Κίνας γράφτηκαν δραματικά σενάρια τότε. Επίσης, δύο από τα τέσσερα μυθιστορήματα που γενικά θεωρούνται τα καλύτερα κλασικά λογοτεχνικά έργα της Κίνας γράφτηκαν στη δημοτική γλώσσα τότε.
Έτσι, αν και η Αυτοκρατορία Γιουάν δεν κυβερνιόταν από Κινέζους, ήταν μια εποχή μερικών ιστορικά γνωστών δραματικών συγγραφέων και μυθιστοριογράφων που έγραφαν στη δημοτική γλώσσα.
Θεωρείται ότι το οπερατικό ύφος των δραμάτων κούκλας σκιών που διασκέδαζαν τα δικαστήρια επηρέασε την ανάπτυξη του στυλ του οπερατικού θεάτρου της δυναστείας Γιουάν.
Οι ηγεμόνες των Γιουάν ήταν υπέροχα πλούσιοι σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες. Είχαν μια τεράστια αυτοκρατορία και τον έλεγχο του εμπορίου στην Ευρασία. Για τις βασιλικές αυλές ή τους πλούσιους, εκλεπτυσμένη μουσική, ηχητικά εφέ και ταλαντούχοι τραγουδιστές χρησιμοποιούνταν για θεατρικά έργα σκιών.
Το στυλ Yuan Zaju ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ήταν παρόμοια με τα έργα σκιών τους. Ίσως οι θεατρικοί συγγραφείς υιοθέτησαν τις πλοκές και τα χαρακτηριστικά. Υπήρχαν συναρπαστικές πλοκές, περίτεχνα κοστούμια, εκλεπτυσμένη μουσική και τραγούδι, δράση και χορός που απολάμβαναν οι Μογγόλοι. Η μουσική των όπερων Zaju ονομαζόταν Yuan Qu (元曲 Yuan Music). Η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε δεν ήταν η Κλασική γλώσσα αλλά η δημοτική γλώσσα , για να το απολαμβάνουν όλοι το θέατρο. Μετά τη Δυναστεία Γιουάν, το ύφος της όπερας εξελίχθηκε στο στυλ Ζωγραφισμένα πρόσωπα της κινεζικής όπερας που ήταν δημοφιλές μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Guan Hanqing θεωρείται ως ένα από τα καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς των καιρών. έγραψε Μεσοκαλοκαιρινό χιόνι ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή δραματικά κομμάτια. Είναι μια τραγωδία για μια άδικα κατηγορούμενη γυναίκα που δικαιώθηκε μετά τον θάνατό της.
The Romance of the Western Chamber γράφτηκε από τον Wang Shifu. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα ρομαντικά δράματα που έχουν γραφτεί ποτέ στην Κίνα.
Μυθιστορήματα ήταν άλλο ένα εξαιρετικό επίτευγμα της εποχής του Γιουάν. Οι μυθιστοριογράφοι επηρέασαν τη μελλοντική εξέλιξη του είδους. Δύο μυθιστορήματα εξακολουθούν να διαβάζονται ευρέως τώρα και γενικά θεωρούνται δύο από τα τέσσερα σπουδαιότερα μυθιστορήματα στην κινεζική λογοτεχνία. Αυτά είναι Περιθώριο νερού και Το ειδύλλιο των τριών βασιλείων .
Το ειδύλλιο των τριών βασιλείων γράφτηκε στη δημοτική γλώσσα από τον Luo Guan Zhong. είναι ιστορικό μυθιστόρημα περίπου το τέλος της δυναστείας των Χαν και της περιόδου των Τριών Βασιλείων. Η Περίοδος των Τριών Βασιλείων ήταν μεταξύ των εποχών Χαν και Τανγκ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους δύο διάσημους ιστορικούς ηγεμόνες Liu Bei και Cao Cao που ήταν ανταγωνιστές. Είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα με 800.000 λέξεις.
little black beetle looking bugs
Περιθώριο νερού είναι για τις ζωές και τα ιδανικά μιας ομάδας χαρακτήρων που πολέμησαν ενάντια στη διεφθαρμένη δυναστεία των Βόρειων Σονγκ που κατέκτησαν οι Μογγόλοι. Λέγεται ότι γράφτηκε στην καθομιλουμένη από τον Shi Nai An, αλλά οι μελετητές συζητούν για την συγγραφή. Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι τα πρώτα 70 κεφάλαια γράφτηκαν από τον Shi Nai An και ότι τα τελευταία 30 κεφάλαια γράφτηκαν από τον Luo Guan Zhong, ο οποίος ήταν επίσης ο συγγραφέας του Το ειδύλλιο των τριών βασιλείων .
Δυναστεία Μινγκ (1368-1644) — Μυθιστορήματα
ΣουανζάνγκΟι Κινέζοι επαναστάτησαν κατά των Μογγόλων και η εποχή της δυναστείας των Μινγκ ξεκίνησε περίπου το 1368. Οι Μογγόλοι και η κυβέρνηση των Μινγκ εξακολουθούσαν να πολεμούν μερικές φορές. Εξαιτίας αυτού και της παρουσίας των μουσουλμανικών χωρών στο ενδιάμεσο, το εμπόριο με τη Δύση περιορίστηκε στο επίπεδο πριν το γιουάν.
Οι Μινγκ αρχικά ενδιαφέρθηκαν για την εξερεύνηση και οι Μουσουλμάνοι των οποίων οι πρόγονοι έφτασαν κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Γιουάν και οι οποίοι ήταν εξοικειωμένοι με το θαλάσσιο εμπόριο απασχολήθηκαν για να κάνουν μεγάλα ταξίδια στον Ινδικό Ωκεανό, τη Μέση Ανατολή και ίσως την Αφρική. Μετά έγιναν απομονωτιστές.
Είναι ενδιαφέρον ότι ένα βιβλίο που είναι ένα από τα τέσσερα μεγάλα κλασικά ονομάζεται Ταξίδι στην Δύση για έναν μοναχό που πήγαινε στην Ινδία γράφτηκε αυτή την περίοδο της απομόνωσης. Ίσως η σκέψη του ταξιδιού στα εδάφη στα δυτικά ήταν ελκυστική τότε. Τα μυθιστορήματα ήταν η κύρια συνεισφορά της εποχής.
ο Ταξίδι στην Δύση είναι βασισμένο στο ιστορικό ταξίδι ενός βουδιστή στην Ινδία κατά την εποχή των Τανγκ για να μάθουν βουδιστικές διδασκαλίες και να φέρουν πίσω γραφές και πληροφορίες. Το 1629, ο Xuanzang (602 - 664) έφυγε από το Chang'an το 629 και επέστρεψε στο Chang'an το 646. Μυθικές ιστορίες σχετικά με αυτό το ταξίδι, συμπεριλαμβανομένου του χαρακτήρα ενός ευφυούς πιθήκου, άρχισαν να κυκλοφορούν πολύ πριν γραφτεί το βιβλίο. Ο συγγραφέας βασίστηκε σε γνωστές ιστορίες.
Ταξίδι στην Δύση πιστεύεται ότι δημοσιεύτηκε ανώνυμα από τον Wu Cheng'en τον 16ο αιώνα, αν και οι μελετητές έχουν αμφιβολίες για την συγγραφή. Η τάση εκείνη την εποχή ήταν οι άνθρωποι να γράφουν στα κλασικά κινέζικα και να μιμούνται τη λογοτεχνία της δυναστείας των Τανγκ και της δυναστείας των Χαν.
Ωστόσο, αυτό το βιβλίο ήταν γραμμένο στη δημοτική γλώσσα . Ίσως επειδή δεν υπήρχε ακριβής γεωγραφική γνώση διαθέσιμη στον συγγραφέα, μεγάλο μέρος του γεωγραφικού τοπίου της ιστορίας είναι ανακριβές. Ωστόσο, αναφέρονται τα Flaming Mountains που βρίσκονται κοντά στο Turpan στο Xinjiang. Ίσως ο συγγραφέας ήθελε να κοροϊδέψει την κινεζική θρησκεία επειδή ένας πίθηκος λέγεται ότι νίκησε έναν ολόκληρο στρατό με επικεφαλής ταοϊστικούς θεούς και μόνο η παρέμβαση του Βούδα σταμάτησε τον πίθηκο.
Το βιβλίο περιγράφει την Ινδία ως χώρα βαριάς αμαρτίας και ανηθικότητας και ο μοναχός ανατέθηκε από τον Βούδα να βοηθήσει την Ινδία. Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι πολύ γνωστό στα παιδιά της Κίνας , και εμφανίζονται συχνά σε ταινίες πολεμικών τεχνών και κινούμενα σχέδια.
Δυναστεία Τσινγκ (1644-1911) — Μυθιστορήματα και προμοντέρνα λογοτεχνία
Οι Μάντσους εισέβαλαν στην Αυτοκρατορία των Μινγκ από τα βόρεια και ίδρυσαν την τελευταία δυναστεία που ονομάστηκε Δυναστεία Τσινγκ. Οι Manchus δεν ήταν Κινέζοι, αλλά διατήρησαν το νεοκομφουκιανικό σύστημα διακυβέρνησης της εποχής Song και Ming.
Η δυναστεία Qing δέχτηκε αυξανόμενη επίθεση τόσο από εσωτερικές εξεγέρσεις όσο και από ξένες χώρες. Τον 19ο αιώνα, ξένη λογοτεχνία και η Δύση έγινε περισσότερο γνωστή. Στα μέσα αυτής της εποχής, γράφτηκε το τελευταίο από τα τέσσερα μεγάλα κλασικά μυθιστορήματα της Κίνας Όνειρο του Κόκκινου Θαλάμου (红楼梦)· και κοντά στο τέλος της εποχής, μοντερνιστική λογοτεχνία αναπτηγμένος.
Το όνειρο του κόκκινου θαλάμου έχει επίσης μια αβέβαιη συγγραφή. Όπως και τα άλλα τρία μεγάλα κλασικά μυθιστορήματα, γράφτηκε σε μια καθομιλουμένη γλώσσα – τη γλώσσα των Μανδαρίνων που ήταν η γλώσσα της πρωτεύουσας του Τσινγκ. Πιθανότατα έχει συντεθεί κυρίως από τον Cao Xueqin (περίπου 1715-1763) στα μέσα του 1700 και η πρώτη εκτύπωση του βιβλίου έγινε στα τέλη του 1700.
Πιστεύεται ότι ο Cao δεν έζησε για να δει την πρώτη εκτύπωση. Θεωρείται ότι άλλο άτομο ή άλλα άτομα συνέβαλαν στο τέλος της ιστορίας αφού χάθηκε το αρχικό τέλος της ιστορίας. Το βιβλίο έχει πολλά προβλήματα κειμένου και υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. Σε έναν πρόλογο σε μια έντυπη έκδοση το 1792, δύο εκδότες ισχυρίστηκαν ότι συνέθεσαν ένα τέλος βασισμένο στα χειρόγραφα εργασίας του συγγραφέα που είχαν αγοράσει από έναν πλανόδιο πωλητή.
Στο τέλος της εποχής της δυναστείας Qing, οι δυναστικοί ηγεμόνες δέχτηκαν αυξανόμενη πίεση τόσο από ξένες επιθέσεις όσο και από εσωτερικές εξεγέρσεις. Οι μορφωμένοι Κινέζοι είχαν ευκολότερη πρόσβαση στην ξένη λογοτεχνία , και επηρεάστηκαν περισσότερο από τη δυτική κουλτούρα. Οι μαθητές άρχισαν να ταξίδι στο εξωτερικό για σπουδές , και σχολεία που χτίστηκαν από ιεραπόστολους εκπαίδευσαν δεκάδες χιλιάδες μαθητές. Υπήρχε μια γενική αίσθηση κρίσης και οι διανοούμενοι άρχισαν να μεταφράζουν ξένα έργα για την επιστήμη, την πολιτική και τη λογοτεχνία. Αυτά ήταν δημοφιλή και η κουλτούρα άρχισε να αλλάζει. Μερικοί συγγραφείς παρήγαγαν μυθοπλασία περισσότερο σαν δυτική μυθοπλασία .
Σύγχρονη Εποχή (1912-σήμερα) — Δυτικοποιημένη Λογοτεχνία
Σουν Γιατ-σενΟ Sun Yat-sen οδήγησε μια επανάσταση που σήμανε το τέλος των κινεζικών δυναστειών στις οποίες μια φυλή κυβερνά μια αυτοκρατορία. Φυσικά, η μεγάλη αλλαγή της κινεζικής κοινωνίας που συνέβη με την αλλαγή της κυβέρνησης οδήγησε σε μια αλλαγή στη λογοτεχνία.
Δυτικοποιήθηκε και η Κλασική Γλώσσα δεν χρησιμοποιήθηκε. Η εθνική κυβέρνηση ήθελε οι γυναίκες να έχουν περισσότερο ισότιμο καθεστώς στην κοινωνία και οι γυναίκες συγγραφείς και μελετητές λαμβάνονταν πιο σοβαρά υπόψη. Υπήρχαν πολλά έντυπη λογοτεχνία με πολιτικό προσανατολισμό . Οι μελετητές είχαν πρόσβαση σε ξένη λογοτεχνία και πολλοί φοιτητές σπούδασαν στο εξωτερικό.
Μέχρι το 1923 περίπου, υπήρχε ένα Κίνημα Νέου Πολιτισμού. Οι συγγραφείς ήθελαν γενικά να πρωτοστατήσουν στη μετατροπή της Κίνας σε μια σύγχρονη βιομηχανοποιημένη χώρα και στην αντικατάσταση του κομφουκιανικού τρόπου ζωής με έναν δυτικοποιημένο.
Υπό την εθνική κυβέρνηση, υπήρχε κάποια ελευθερία έκφρασης και πολλές απόψεις και στυλ λογοτεχνίας ήταν δημοφιλείς. Η Κίνα δέχτηκε επίθεση από την Ιαπωνία. Μετά την κομμουνιστική νίκη, επιτρεπόταν μόνο έντυπα εγκεκριμένα από την κυβέρνηση.